Onderstromen – diashow – PetrArtisT | Kunst met een verhaal

Een abstract schilderij waarin lijnen elkaar zoeken, raken en tegelijk doorkruisen. Brede, witte banen bewegen zich over het doek als gebaren die elkaar ontmoeten, maar nooit helemaal samenvallen, elk met een eigen richting, een eigen tempo. Daaronder ligt een koele, blauwgroene kern, zacht en open, terwijl donkere en roestkleurige lagen eromheen een zwaardere, aardse spanning brengen. Fijne, scherpe lijnen kruisen het geheel als sporen van contact, kort, intens, en meteen weer uiteenlopend. Alles lijkt in aanraking, maar niets blijft. Elke kruising is een moment, geen bestemming. Het werk draagt een ritme van ontmoeten en loslaten, waar wat elkaar raakt, juist daardoor zijn eigen weg blijft volgen.

Wat elkaar raakt en doorkruist ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

41 x 28 cm

Een abstract schilderij waarin stilte zich niet als leegte toont, maar als een verzameling van aanwezigheid. Zachte, lichtgekleurde vormen staan naast elkaar, als afzonderlijke lichamen die dezelfde ruimte delen zonder elkaar te verstoren. Onder en rondom hen beweegt een diepe blauwgroene gloed, als een stille onderstroom die alles verbindt. Fijne lijnen en spatten weven zich door het beeld, onrustig aan de randen, maar zonder de kern te breken. Donkere bogen omsluiten het geheel als een beschermende ruimte, waarin elke vorm zijn eigen plek behoudt. Geen enkele stilte is alleen, ze bestaan naast elkaar, dragen elkaar, zonder samen te vallen. Het werk ademt een meervoudige rust, een samenzijn zonder woorden, waarin verschil niet verdwijnt, maar juist blijft bestaan.

De stilte in meervoud ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

41 x 33 cm

Een abstract schilderij waarin beweging wordt vastgehouden vlak vóór voltooiing. Witte, gebogen vormen lijken zich uit te strekken, als een gebaar dat onderweg is maar nooit helemaal aankomt. Daarachter liggen lagen van blauw en aardse tinten, zacht en doorleefd, als sporen van eerdere pogingen die nog voelbaar zijn. Donkere lijnen en structuren duiken op en verdwijnen weer, als aarzelingen, als gedachten die niet worden afgemaakt. Horizontale strepen snijden door het beeld en onderbreken de stroom, alsof iets wordt tegengehouden, vertraagd, opgeschort. Het geheel draagt een stille spanning, een moment dat blijft hangen tussen intentie en uitvoering, waar het onvoltooide niet tekortschiet, maar juist blijft bewegen.

De spanning van het onvoltooide gebaar ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

42 x 28 cm

Een abstract schilderij waarin beweging zich langzaam vertaalt naar vorm. Scherpe, lichte lijnen snijden door het beeld en lijken richting te zoeken, terwijl gebogen banen en donkere accenten daartegenin bewegen en het geheel in balans houden. Koele blauwgroene vlakken openen zich als ruimtes waarin die beweging zichtbaar wordt, terwijl warmere, aardse tinten aan de randen een tegengewicht bieden, alsof energie zich verzamelt en weer uiteenvalt. Rasterachtige structuren en fijne lijnen verschijnen als sporen van ordening, fragiel en tijdelijk. Niets ligt vast, maar niets is nog volledig vloeibaar. Het werk bevindt zich precies op het kantelpunt, waar beweging niet langer alleen stroom is, maar begint te stollen tot vorm.

Waar beweging vorm krijgt ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

54 x 38 cm

Een abstract schilderij waarin lijnen hun bestemming lijken te vergeten. Gebogen, lichte vormen bewegen zich over het doek als sporen van een richting die ooit duidelijk was, maar onderweg is opgelost. Daaronder ligt een koele, blauwgroene ruimte, zacht en diffuus, waarin donkere lijnen zich als een netwerk verspreiden, kruisend, zoekend, zonder vast punt. Sommige lijnen lijken te willen verbinden, andere juist te ontwijken, alsof elke poging tot ordening meteen weer wordt losgelaten. De lichte banen buigen, keren terug, veranderen van koers, zonder ergens aan te komen. Het geheel ademt een stille desoriëntatie, geen verdwalen uit onrust, maar een loslaten van richting, waar beweging niet langer ergens naartoe gaat, maar eenvoudigweg bestaat.

Waar richting zichzelf verliest ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

31 x 28 cm

Een abstract schilderij waarin vormen lijken te dragen zonder te bezitten. Brede, lichte lijnen buigen zich om een open midden, als een gebaar dat ondersteunt maar niets vasthoudt, een omhulling zonder afsluiting. Binnen die ruimte zweven zachte blauwgroene tinten, transparant en ademend, doorkruist door fijne lijnen en tekens die komen en gaan. Donkere accenten en spatten raken het oppervlak, maar nestelen zich nergens definitief. Aan de randen gloeit een warmere, roodbruine toon, als een stille tegenkracht die het geheel omkadert zonder het te begrenzen. Het schilderij voelt als een evenwicht in beweging, waar dragen niet betekent vasthouden, en waar alles mag rusten zonder ooit stil te vallen.

Wat gedragen wordt zonder vast te houden ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

41 x 36 cm

Een abstract schilderij waarin kijken zelf een vorm krijgt. Een lichte, omlijnende structuur omsluit het beeld als een kader dat niet afsluit, maar richting geeft alsof het oog zich aftekent in het doek. Binnen dit kader openen zich diepe blauwgroene vlakken, waarin donkere lijnen en kruisingen zich ophouden als sporen van wat gezien wordt en weer verdwijnt. Verticale accenten verschijnen als ritmes, als momenten van focus die even blijven hangen. Fijne, losse lijnen en stippen bewegen door het geheel als gedachten die zich langs het zicht vormen, onvast, veranderlijk, nooit volledig te vangen. Het schilderij voelt als een blik naar binnen en naar buiten tegelijk. Waar zien geen vastleggen is, maar een voortdurende beweging binnen de vorm van het kijken zelf.

Binnen de vorm van het kijken ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

38 x 37 cm

Een abstract schilderij waarin beelden niet verdwijnen, maar zich blijven herinneren in lagen. Fragmenten schuiven over elkaar heen en lijnen, vlakken, gebaren vormen samen een veld waarin het verleden door het heden heen zichtbaar blijft. In het midden duikt een vervaagd beeld op, een haventje met bootjes, krabbenkorven en een gebouw aan de kade. Het verschijnt niet scherp, maar als een herinnering die door de verf heen ademt, gedeeltelijk bedekt, gedeeltelijk blootgelegd. Alsof het beeld niet wordt weergegeven, maar terugkeert. Daaromheen bewegen warme roesttinten en koele groenblauwe velden, die elkaar afwisselen en doorkruisen. Brede, lichte banen trekken over het oppervlak als pogingen om het beeld te ordenen, maar laten steeds iets doorschemeren van wat daaronder ligt. Fijne lijnen en spatten verbinden de lagen als sporen van tijd, tekens van wat geweest is en nog steeds doorwerkt. Het werk ademt een gelaagde herinnering, een beeld dat niet vastligt in één moment, maar zich telkens opnieuw vormt uit wat blijft hangen onder de oppervlakte.

Waar het beeld zich herinnert ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

36 x 36 cm

Een abstract schilderij waarin de ondergrond niet zwijgt, maar blijft doorademen onder alles wat eroverheen wordt gelegd. Tussen de lagen van verf en lijnen verschijnt een landschap, donkere, verticale vormen als bomen, een lichte opening daarboven, alsof een herinnering aan een plek zich niet laat wegdrukken. Witte, brede banen bewegen zich over het beeld en lijken die onderliggende wereld te bedekken, maar slagen daar nooit volledig in. Ze worden transparant, breken open, laten door wat eronder leeft. In die onderlaag verschijnt een landschap, bomen langs een oever, een rivier die traag voortglijdt, en kleine bootjes die lijken te rusten maar toch deel blijven van de stroom. Het is geen vast beeld, maar een herinnering die door de verf heen ademt. Fijne lijnen en stippen verspreiden zich over het oppervlak als een netwerk van beweging, alsof de lucht, de bodem, alles tegelijk in beweging is. Het werk ademt een stille continuïteit, wat onder de oppervlakte ligt, blijft niet verborgen, maar beweegt mee, draagt en vormt alles wat erboven verschijnt.

De ondergrond die blijft ademen ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

42 x 37 cm

Een abstract schilderij waarin beweging zichtbaar is, maar gedragen wordt door een diepe, stille kern. Gebogen, lichte vormen snijden en cirkelen door het beeld als dynamische gebaren, terwijl donkere accenten en lijnen een gevoel van richting en spanning toevoegen. Daarachter opent zich een koel blauwgroen veld, waarin de ondergrond zichtbaar blijft, vage, verticale vormen van bomen die als schaduwen oprijzen. Ze staan stil, bijna verstild, en vormen een tegengewicht voor de beweging die zich ervoor afspeelt, alsof het landschap de rust bewaart waartegen alles zich aftekent. Fijne lijnen en spatten verspreiden zich als sporen van actie, maar ze verstoren de stilte niet, ze lijken er juist uit voort te komen. Het geheel ademt een stille spanning, alles is in beweging, maar ergens, diep in het midden, heerst een kalmte die niets hoeft te bewijzen. Een stilte die blijft, zelfs wanneer alles daaromheen verschuift.

De stilte binnen de beweging ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

52 x 36 cm

Een abstract schilderij waarin elke poging tot ordening onmiddellijk wordt onderbroken. Lijnen kruisen, botsen en verdwijnen weer, zonder zich te voegen naar een vaste structuur. Witte, brede gebaren bewegen zich over het doek als ingrepen die richting willen geven, maar uiteenvallen in hun eigen beweging. Dwars door het geheel loopt een roestkleurige zone, onregelmatig en levend, alsof iets zich door de lagen heen heeft gebrand en elke vorm van controle heeft doorbroken. Daaronder en daarachter liggen koelere groen- en blauwtinten, waarin fijne lijnen en rasterachtige structuren opduiken als pogingen tot ordening die nooit standhouden. Stippen en spatten verspreiden zich als losse signalen, zonder samen te komen tot een geheel. Het werk voelt als een voortdurende weerstand tegen vastleggen. Een ruimte waarin alles zich aandient, maar niets zich laat vangen in één systeem, één richting, één betekenis.

Wat zich niet laat ordenen ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

42 x 37 cm

Een abstract schilderij waarin alles lijkt weg te glippen zodra het vorm krijgt. Gebogen, lichte lijnen bewegen zich door het beeld als gebaren die willen grijpen, maar telkens weer loslaten voordat er iets vastligt. Daaronder stromen diepe blauwgroene vlakken, open en beweeglijk, als een ruimte die niets tegenhoudt. Donkere accenten snijden erdoorheen, maar vinden geen houvast, ze verdwijnen weer in de lagen waaruit ze opkomen. Een warme, roestkleurige stroom slingert door het midden, levend, druipend, alsof iets zich aandient, maar meteen weer uiteenvalt in zijn eigen beweging. Spatten, stippen en fijne lijnen verspreiden zich als restanten van aanraking, kort en vluchtig. Het werk ademt een voortdurende ontsnapping, waar alles verschijnt, maar niets blijft. Waar vasthouden altijd net te laat komt.

Wat zich niet laat vasthouden ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

43 x 39 cm

Een abstract schilderij waarin vorm nooit vastligt, maar zich voortdurend blijft ontvouwen. Zachte, ronde lijnen bewegen zich door het beeld als lichamen in wording, aanwezig, maar nog niet voltooid. In het midden gloeit een warme, roestkleurige kern, vlekkerig en levend, als een plaats waar iets samenkomt en zich opnieuw organiseert. Daaromheen liggen koele blauwgroene lagen die ruimte geven, alsof ze de beweging dragen zonder haar te begrenzen. Vage, verticale vormen op de achtergrond doen denken aan structuren die opduiken en weer verdwijnen, terwijl fijne lijnen en spatten zich verspreiden als sporen van een proces dat doorgaat. Het werk ademt een open continuïteit waar niets definitief is, maar alles in ontwikkeling blijft. Een vorm die nooit af is, en juist daarin blijft bestaan.

Wat zich blijft vormen ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

38 x 34 cm

Een abstract schilderij waarin fragmenten zich losmaken en tegelijk naar elkaar toe bewegen. Vormen lijken uit elkaar te vallen, hoekig, gebroken, verschuivend, maar blijven toch verbonden in een onderliggende samenhang. Een brede, lichte baan doorsnijdt het beeld en brengt een moment van rust, terwijl daaronder warme roesttinten zich verspreiden als een stroming die alles met elkaar verbindt. Donkere lijnen en vlakken trekken uiteen, maar kruisen elkaar opnieuw in onverwachte richtingen. Kleine stippen en sporen duiken op als restanten van contact, kort, vluchtig, maar voldoende om iets bijeen te houden. Het werk beweegt tussen loslaten en samenkomen, waar wat uiteenvalt nooit volledig verdwijnt, en wat samenvalt nooit helemaal vastligt.

Wat uiteenvalt en toch samenvalt ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

41 x 38 cm

Een abstract schilderij waarin beweging nooit stopt, zelfs wanneer zij wordt onderbroken. Brede, lichte vormen snijden door het beeld heen als gebaren die iets willen afbakenen, maar tegelijk ruimte openlaten voor wat zich blijft verplaatsen. Dwars door het midden stroomt een warme, roestkleurige baan, alsof een energie zich door alle lagen heen dringt en zich niet laat tegenhouden. Daaromheen liggen koelere blauw- en groentinten, die een diepte suggereren waarin alles blijft doorlopen, ongezien maar aanwezig. Fijne lijnen en spatten vormen een netwerk van kruisingen, momenten van botsing en ontmoeting, zonder dat ze de beweging tot stilstand brengen. Het werk ademt een voortdurende doorgang, wat wordt doorkruist verandert van richting, maar verliest nooit zijn stroom.

Wat wordt doorkruist blijft stromen ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

43 x 37 cm

Een abstract schilderij waarin het zichtbare slechts een dunne laag is over wat werkelijk beweegt. Brede, lichte banen schuiven horizontaal over het beeld en lijken even orde te brengen, maar onder die rust blijft alles in trilling. Een warme, roestkleurige vlek gloeit door het midden heen alsof iets zich van binnenuit een weg baant door de lagen. Daarachter en daartussen openen zich groenblauwe velden, diep en ademend, waarin beweging zich niet laat vastleggen. In de ondergrond verschijnt, bijna verborgen, een beeld van vogels die op een tak zitten. Ze zijn niet scherp omlijnd, maar aanwezig als een stille herinnering, een moment van rust dat tegelijk geladen is met mogelijkheid tot vertrek. Ze lijken te wachten, of misschien al in beweging te zijn zonder dat het zichtbaar wordt. Fijne lijnen en spatten verbinden alles met elkaar als een netwerk van onderstromen. Het werk ademt een stille dynamiek, waar onder het oppervlak een leven doorgaat dat zich niet volledig toont, maar wel voortdurend voelbaar blijft.

Wat onder de oppervlakte blijft bewegen ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

42 x 32 cm

Een abstract schilderij waarin nabijheid en afstand voortdurend met elkaar in gesprek lijken. Zachte, witte vormen buigen en strekken zich over het doek als gebaren die willen raken, maar net niet volledig samenvallen. Onder deze beweging liggen zachte lagen van groen en blauw, waarin vlekken en sporen zich verspreiden als herinneringen die niet scherp willen worden. In het midden gloeit een warme, roestkleurige zone, alsof daar even iets samenkomt, een moment van contact dat weer uit elkaar valt. Fijne lijnen, vlekken en spatten bewegen zich als echo’s van eerdere aanrakingen, sporen die blijven hangen zonder zich vast te zetten. Het werk ademt een stille spanning: het verlangen om te verbinden, en de onvermijdelijke ruimte die tussen elke aanraking blijft bestaan.

Tussen aanraking en afstand ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

42 x 39 cm

Een abstract schilderij waarin het op geen enkel moment tot stilstand komt. Vormen draaien, schuiven en overlappen elkaar in een voortdurende stroom, alsof het beeld zichzelf steeds opnieuw herschrijft. In het midden stroomt een warme, roestkleurige kern die als een zwaartepunt lijkt, maar nooit werkelijk fixeert. Daaromheen bewegen gebogen, lichte lijnen als banen die zich om iets heen slingeren zonder het ooit vast te leggen. Donkere, scherpe accenten snijden door de compositie en versterken het gevoel van versnelling, terwijl groen- en blauwtinten diepte suggereren zonder een plek van rust te bieden. Fijne lijnen, spatten en sporen bewegen door het geheel, alsof elke handeling onmiddellijk wordt opgevolgd door een volgende. Het werk ademt een ononderbroken dynamiek, een beweging die geen begin en geen einde kent, en waarin een rustpunt nooit ontstaat.

De beweging zonder rustpunt ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

41 x 33 cm

Een abstract schilderij waarin kracht niet plots ontstaat, maar zich langzaam verzamelt uit wat al aanwezig is. In het midden vloeien warme roesttinten samen met diepe blauwgroene vlakken, alsof verschillende stromen elkaar vinden en verdichten tot een geladen kern. Gebogen, lichte vormen omspannen dit gebied als een omhullende beweging, niet om het vast te zetten, maar om het te dragen. Donkere lijnen en rasters snijden door het beeld en geven richting aan wat zich opbouwt, terwijl spatten en vlekken de energie verder laten uitwaaieren. In de ondergrond ligt een vervaagd landschap verscholen, bomen langs een oever van een rivier die zich een weg baant en deel zijn van een voortdurende stroom. Dit landschap is geen achtergrond, maar een stille oorsprong, een plek waar beweging al aanwezig was voordat zij zichtbaar werd. Het werk ademt een geconcentreerde aanwezigheid: een kracht die niet losstaat van haar omgeving, maar juist groeit uit wat onder de oppervlakte blijft stromen en zich langzaam samenbrengt.

Waar kracht zich verzamelt ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

42 x 38 cm

Een abstract schilderij waarin beweging voelbaar is, maar nooit luid wordt. Vormen schuiven langs elkaar heen, zacht, gelaagd, zonder elkaar volledig te raken of te verdringen. In die voortdurende verschuiving ontstaat een ruimte die niet leeg is, maar gevuld met stilte. Koele blauwgroene vlakken openen het beeld en geven het een ademende diepte, terwijl warme, roestkleurige tinten daaronder doorlopen als een trage, onderhuidse stroom. Ze lijken elkaar te kruisen, maar blijven in hun eigen ritme bestaan. Lichte, horizontale lijnen zweven als ingehouden gebaren boven het geheel, alsof ze iets willen markeren, maar zich terugtrekken voordat ze het vastleggen. Donkere accenten en fijne krassen brengen spanning, maar verstoren de stilte niet, ze maken haar juist zichtbaar. Het werk ademt een ingetogen aanwezigheid, een stilte die niet ontstaat door afwezigheid, maar juist door de zachte, voortdurende beweging van alles wat zich verplaatst zonder ooit tot stilstand te komen.

De stilte tussen verschuivende vormen ©

Serie: Onderstromen

Gemengde techniek met was en pigmenten op papier

42 x 38 cm